Ροπή στο ράψιμο.

Ένα σκούρο γραφείο από βελανιδιά.
(Δεν είν' αστείο που τα έπιπλα και τα φέρετρα είναι φτιαγμένα από τα ίδια υλικά;).
Ταχύτατη προσαρμογή στον φρικαλέο νεοφιλελευθερισμό σας. H προσαρμοστικότητα δεν είναι η πιο υπερεκτιμημένη αρετή σας;
Εγώ δεν φοβάμαι. (ούτε κι εσάς σας φοβάμαι).
(Μονάχα τα σαββατόβραδα φοβάμαι λίγο, όχι όμως εσάς).
Έκανα τη μαθητεία μου στο λίγο. (Και στο πολύ λίγο).
Μου έφτιαξα κι ένα ολοκαίνουριο ζευγάρι χέρια για να μη χάσκουνε τα γάντια σας άδεια στις τσέπες.
Τώρα θα φοράω μονάχα φορέματα. Χωρίς τσέπες.
Μόνη μου θα τα ράψω, ξέρετε, έχω μια ροπή στο ράψιμο. Έπειτα, κάθε δουλειά έχει μια φόρμα εργασίας.
-Αλήθεια, τι δουλειά κάνετε σήμερα;
-Μα, φυσικά αυτήν που έκανα πάντοτε. Δε διαβάζετε καθόλου Πεσσόα; «Ποτέ δεν είχα άλλη πραγματική ενασχόληση πέρα από την εσωτερική μου ζωή».
-Αλήθεια, πώς αισθάνεστε σήμερα;
-Ολόκληρη. Αλήθεια, ποιός θα περίμενε τόση εσωτερική ελευθερία;